AKTUALNOŚCI

2 miejsce w kwalifikacjach zespołu PW na AeroDesign

11.05.2007 Skomentuj pierwszy

W drugim dniu zawodów AeroDesign w Fort Worth w USA wspierana m.in. przez firmę AutoR KSI zespół studentów wydziału MEiL Politechniki Warszawskiej zajęła 2 miejsce na świecie w klasyfikacji „Most Payload Lifted”

zespół PW

Zasady w Klasie Regular, rok 2007

Przedmiotem działań tej klasy jest zaprojektowanie samolotu z nałożonymi dwoma ograniczeniami: napędem i powierzchnią płata nośnego.

Wymagania dotyczące budowy samolotu
1. Tylko samoloty - w zawodach mogą brać udział tylko samoloty (śmigłowce nie będą brane pod uwagę), „nie lżejsze niż powietrze”
2. Płat nośny - maksymalna powierzchnia nośna (wliczając usterzenie poziome o ile posiada profil) nie może być większa niż 1000 in2 czyli 0,645 m2
3. Masa konstrukcji - dopuszczalna masa całkowita (wraz z paliwem i ładunkiem) nie może przekroczyć 55 funtów
4. Przestrzeń ładunkowa - wymogiem jest posiadanie przestrzeni ładunkowej w postaci prostopadłościanu o wymiarach 4x4x16 cali
5. Identyfikacja samolotu - numer załogi SAE musi być umieszczony: na dolnej i górnej powierzchni płata nośnego, na powierzchniach bocznych statecznika pionowego, nazwa uczelni musi być widoczna na skrzydłach lub zbiorniku paliwa
6. Identyfikacja drużyny - nazwa i adres uczelni mają być umieszczone na zewnątrz lub wewnątrz samolotu
Wymagania dotyczące wyposażenia samolotu
1. Silnik - dopuszcza się tylko jeden model silnika O.S. 61FX z tłumikiem E-4010, nie można stosować dodatkowych łączników (firmowych O.S.), nie zezwala się na używanie pompy paliwa, możliwe jest zamontowanie zaworu iglicy sterowanej przez serwomechanizm, jak również dodatkowego kanału wylotowego spalin (firmowych O.S.)
2. Przełożenia - dopuszcza się wszelki metody na przeniesienie napędu od silnika do śmigła pod warunkiem stosunku przełożeń 1:1
3. Paliwo - dopuszcza się stosowanie paliwa o zawartości 10% nitrometanu
4. Zbiorniki paliwa - wymogiem jest możliwość zweryfikowania zawartości zbiornika paliwa w czasie inspekcji
5. Żyroskopy - nie zezwala się na używanie jakichkolwiek urządzeń żyroskopowych
6. Przestrzeń ładunkowa - umiejscowienie przestrzeni jest dowolne, wymaga się jednak aby obciążenie w postaci ciężarków było unieruchomione podczas lotu
Wymagania ogólne
1. Sterowanie radiem - wymagane jest radio posiadające atest FCC
2. Zestaw baterii na samolocie - pojemność baterii umieszczonych w modelu nie może przekraczać 500 mAh, mogą być ładowane na ziemi
3. Śmigła - nie dopuszcza się modeli z metalowymi śmigłami
Punktacja
1. Dokumentacja techniczna wysyłana organizatorom na półtora miesiąca przed zawodami - maksymalnie 50 punktów
2. Prezentacja modelu podczas zawodów, ocenia się umiejętność "sprzedania" konstrukcji, jak również samą konstrukcję, fachowośc podejścia do projektowania, budowy oraz prób w locie - maksymalnie 50 punktów
3. Za każdy uniesiony funt ładunku otrzymuję sie 4 punkty
4. Za podniesienie możliwie bliskiego ładunkowi obliczeniowemu można uzyskać bonus do 20 pkt
5. Za lot w pierwszej rundzie bez ładunku przewidziano bonus 20 punktów, jest to nowość w klasie regular

Ideą konkursu jest skonstruowanie przez studentów w profesjonalny sposób małego samolotu bezpilotowego, który przy określonych w regulaminie ograniczeniach (powierzchnia nośna, pojemność silnika, długość pasa startowego), podniesie jak największy ładunek. (Polskim ekipom startującym w zawodach udawało się podnieść nawet czterokrotną masę samego modelu).

Rywalizacja

Najważniejszą częścią zawodów są loty z obciążeniem. O tym, kto wygra, decyduje waga podniesionego ładunku. W związku z tym ważne są cała strona aerodynamiczna
i wytrzymałość elementów, przy zachowaniu bardzo małego ciężaru samego samolotu.
No i oczywiście dobre "sprzedanie" projektu na zawodach, przy publicznej obronie oraz podczas lotów. Komisja ocenia wszystkie powyższe elementy konkursu. Bardzo wysoko punktowana jest także zgodność osiągów samolotu z przedstawionym projektem.

Całe zawody to wielki pokaz możliwości młodych ludzi i ich maszyn latających. Kraksy, nieudane starty a zarazem podziw dla ilości kilogramów „dźwiganych” w powietrze przez te niepozorne modele przyciąga uwagę publiczności i osób związanych ze światem lotniczym. Podczas zawodów amerykańskie wytwórnie lotnicze i biura konstrukcyjne poszukują młodych talentów z całego świata. Warto więc brać udział w tych zawodach.

Jak widać droga na Aero Design jest bardzo trudna i wymaga poświęcenia ze strony osób zaangażowanych w projekt. Podział pracy, umiejętne wykorzystanie wiedzy i czasu, zdobycie niezbędnych funduszy to tylko nieliczne problemy z którymi dzielnie walczą ekipy Aero Design. Oprócz modelu są przecież jeszcze wykłady i kolokwia. Jednak to nie przeraża młodych ambitnych ludzi. Chęć wzięcia udziału i pokazania ,że „Polscy studenci też potrafią”, jest ogromną motywacją a sukces w zawodach to nie tylko prestiż to przede wszystkim ogromny bagaż doświadczeń zdobytych i wypracowanych podczas realizacji „małego” modelu.

Studenckie koło naukowe SAE : http://aerodesign.meil.pw.edu.pl/

Źródło: http://www.autor.com.pl/n/125

ZOBACZ RÓWNIEŻ ...